मित्र

 

आज मी काय केले?
एक लहानसे रोप लावले
रोपाला त्या पाणी घातले
अन निरीक्षण त्याचे मी केले |

सकाळी उठताच अंगणात गेले
रोप माझे मला अंगणात दिसले
रोपाला त्या मी पाणी घातले
मला वाटले रोप मजकडे बघून हसले |

रोज रोज असेच घडले
हसणारे रोप मोठे मोठे झाले
पाना-फुलांनी सारे बहरूनी गेले
बघता बघता काय झाले?

झाडाने साऱ्या उन्हाला घेरले
आम्हा सर्वांवर सावलीचे छत्र धरले
झाड मधुर फळांनी गच्चं भरले
फळे तोडून तोडून दमून गेले
अहो एका एका झाडाने आम्हा समृद्ध केले

म्हणून म्हणते –
झाड आपले मित्र
त्यांना लावू आपण सर्वत्र

येई हा वारा

(चाल – होठों में ऐसी बात)

येई हा वारा पाऊस घेऊन येई
बरसून धारा हर्ष होतो ठायी हो ठायी
येरे ये पावसा येरे
सवे तुझ्या बहर घेरे हां
येई हा वारा –
रे SS पावसा
नभी इंद्रधनू रंग उधळीत ये
आ S आ मोर पदन्यास तू घेऊन ये
पिसारा मागे फुले (आहे)
मयूर हा सुंदर डोले
पुढे चाले तो झलके हो अंबर धरती
येई हा वारा पाऊस घेऊनि येई
बरसून धारा हर्ष होतो ठायी हो ठायी
येरे पावसा येरे सावे तुझ्या
बहर घेरे
रे S S पावसा
निरझर डोंगरी या झूळ S S झूळ वाहे आ आ
नाद त्याचा मधुर कानी घुमतो आहे आ आ
तुषार मोती झुले
काय शाहरुनी खुले
मुदित होते हो सृष्टी हि सारी जगती |

येई हा वारा S S
रे S S पावसा
वनी हिरवे गालिचे पसरट ये आ आ
तरूवरी सुमने ती उमळीत ये
वनी हिरवे गालिचे पसरीत ये आ आ
तरूवरी सुमने ती उमळीत ये
कुसुम वन ते फुले
भ्रमर तो वरती डुले
फुले, फळे हो बहार पक्षी पक्षी उडती |
येई हा वारा S S
रे S S पावसा
मोर चातकाला तृप्त करीत ये आ S आ S
बाल कृषिवला मुग्ध करीत ये
धरती अंबर खुले
लक्ष्मी उचली पावले
होती हर्षित जन हो अवनी वरती ||धृ||

वृक्ष माळावरचा

 

एक वृक्ष उभा अविरत माळावरती
पेलीत असंख्य फांद्यांचे ओझे खांद्यावरती
त्याच्या असंख्य फांद्या फळाफुलांनी बहरती
आणि त्याकडे पाहून जण डोळ्याचे पारणे फेडिती ||

जेव्हा हलकेच येई वारा अवखळ
तेव्हा ऐकू येई पानांची सळसळ
ऐकू येई सुस्वर कूजन रसाळ
पाहत रहावी वाटे फळे अति मधाळ
इतक्यात सुरु ऊन-सावलीचा खेळ
पाहण्यात किती तरी जय माझा वेळ
हा उठवितो मनामध्ये तरंग काही काळ
वाटे असाच अविरत उभा राहावा हा शोभवित माळ |

फूल

 

झाडावर उमलले फूल
सर्वांच्या मनास पाडते भूल |
त्याला सदा पाहत रहावे |
त्याला हलकेच स्पर्शावे |
त्याला हलकेच खुडावे |
त्याला ईश्वर चरणी वहावे
त्याला केसामध्ये माळावे |
त्याने फुलदाणीत सजावे |
मनी इच्छांचे उठते काहूर |
त्याक्षणी झाडापासून होते ते दूर |

पाऊस (जलचक्र)

 

पाऊस आला मुसळधार
पावसात भिजाया मजा वाटे फार
पण हा येतो कोठून ? कोण मज सांगणार ?

सांगा सांगा लवकर सांगा
कोण आणतो यासी सांगा ?
नसेल सांगता येत तर थांबा क्षण एक

सूर्य तापतो नभामध्ये
आणतो उष्णता सृष्टीमध्ये
त्याने पाण्याची होती वाफ

हि वाफ असते हलकी
वाऱ्यासह ती जाते वरती
त्या वाफेचे ढग बनती

लागत थंड हवा ढगाला
पडतो पृथ्वीवर पाऊस त्या क्षणाला

पावसाळा

उन्हाळा संपला आला पावसाळा |
आला आला घेवून थेंबांच्या माळा |
हा पावसाळा फुलवितो झाडांना, फुलांना |
उगवितो पिकांना |
सुखवितो पशुपक्ष्यांना, वाढवितो ओढ्यांना
नदी नाल्यांना |
आनंदित करतो मुलांना, शेतकऱ्यांना |
यावर होते विजनिर्मिती |
त्यावर चालती कारखाने विविध ना |
मिळते सर्वांना धनसंपत्ती भोजन त्यावरी ना |